Oświadczenia Rady Etyki Mediów:
W sprawie programów i artykułów o patologii społecznej
Przestępstwo, biedę, ludzkie nieszczęście trzeba pokazywać i omawiać tak, aby działanie dziennikarza, redaktora czy publicysty nie dodawało nowej krzywdy i nowej niesprawiedliwości do tych, które już się wydarzyły. Nasila się walka konkurencyjna między nadawcami TV, a w powstawaniu programu mają coraz większy udział młodzi, dynamiczni, ale nie zawsze dobrze przygotowani do zawodu i dobrze wychowani dziennikarze. Rada analizowała ostatnio program jednej ze stacji TV przedstawiający sprawę kobiety podejrzanej o dzieciobójstwo. Program, nadany na żywo, był przykładem właściwego wyboru aktualnego i ważnego społecznie tematu, a jednocześnie potraktowania go w sposób sprzeczny z zasadami szacunku dla telewidzów i dla przedstawianych osób; młody dziennikarz zaprezentował sensacyjny show - mający jako główny cel eksponowanie własnej osoby i promowanie swojej stacji TV nie wahając się przed omawianiem najdrastyczniejszych szczegółów w obecności dzieci przed kamerą i, zapewne, przed ekranami TV. Po drodze wyręczył wymiar sprawiedliwości w stwierdzeniu winy i osądzeniu mniemanej dzieciobójczyni; zorganizował rodzaj wiejskiego wiecu, prowokując wypowiedzi, które zakrawały na zbiorowy samosąd nad podejrzaną kobietą, lokalną pomocą społeczną, Kościołem. Opisany przypadek nie jest odosobniony, niestety, liczne programy TV, radia i publikacje prasowe dają przykłady podobnych braków warsztatowych i elementarnej wrażliwości. Dlatego nie ograniczamy się do przedstawienia naszej oceny dziennikarzowi i jego zwierzchnikom, ale chcemy zaalarmować opinię publiczną, a w szczególności odwołać się do uczciwości zawodowej oraz poczucia odpowiedzialności dziennikarzy. Nie cofajmy się przed drastycznymi tematami, podejmujmy je w poczuciu naszej służby społeczeństwu, ale w żadnym razie nie redukujmy ich do kategorii sensacyjnego towaru, z uszczerbkiem dla ludzkiej godności.
25 marca 1999 r.
